ehsanarash

ehsanarash

 

 زاغی از آنجا که فراغی گزید

                                   رخت خود از باغ به "راغی" کشید

دید یکی عرصه به دامان کوه

                                 عرضه ده مخزن پنهان کوه

نادره کبکی به جمال تمام

                                   شاهد آن روضه فیروزه فام

    تیز رو تیز دو تیزگام

                            خوش روش و خوش پرش وخوش خرام

هم حرکاتش متناسب به هم

                                 هم خطواتش متقارب به هم

زاغ چو دید آن ره ورفتار را

                             وآن روش و جنبش و هموار را

   بادلی ازدورگرفتار او

                             رفت به شاگردی رفتار او

   باز کشید از روش خویش پای

                                    در پی او کرد به تقلید جای

   بر قدم او قدمی می کشید

                                  وز قلم او رقمی می کشید

در پی اش القصه در آن مرغزار

                                    رفت بر این قاعده روزی سه چار

  عاقبت از خامی خود سوخته

                                   رهروی کبک نیاموخته

   کرد فرامش ره ورفتار خویش

                                  ماند غرامت زده از کار خویشمتفکر

                   راغی=صحرا"بیابان

 

 

 

   + رفیعی - ۳:٠٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٤/۱٧